څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

در رثای مادر


در رثای مادر

حیات الله بخشی

نشد تا در عزایت مادرا من گریه می کردم

نشد تاپیش پایت مادرا من گریه می کردم

نشد تا حجم درد و غصه و اندوه هجرانت

نشسته بی نهایت مادرا من گریه می کردم

نشد تا در نبودت ناله کرده هم گریبان را

گرفته از برایت مادرا من گریه می کردم

ندانستم چرا اشکی ز چشم من نشد جاری

وگرنه از قفایت مادرا من گریه می کردم

نکردم خدمتی از جان ز دستم پوره گر می بود

شبی را در رثایت مادرا من گریه می کردم

اگر دانم رضایت گریه و زاریی ما باشد

چنین هم بر رضایت مادرا من گریه می کردم

اگر عمرت به زاری ها مضاعف می نمود خالق

یقین کن بر خدایت مادرا من گریه می کردم

ندانستم که عمرت بی وفایی می کند ورنه

به عمر بی وفایت مادرا من گریه می کردم

چنان افسرده گردیدم ندانستم که در سوگت

چه گونه های هایت مادرا من گریه می کردم

خموش بودم و لیکن از ته دل می خورم سوگند

به قلب با صفایت مادرا من گریه می کردم

کجا رفتی که می دیدی به حال زار بخشی ات

نبودی از برایت مادرا من گریه می کردم

مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

حیات الله بخشی











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us