څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

خصوصیات اداره ي كنوني كابل


خصوصیات اداره ي كنوني كابل

نوشته ی محمد اسماعیل یون

برگردان از پشتو به دری: مصطفی عمرزی

یادآوری:

اين مقاله در شماره هاي 45 - 46 نشريه ي «وفا» (24 قوس 1374 ش)، چاپ پشاور، با نام مستعار «نيازي»، انتشار يافته است.

***

از زماني كه دولتداري کشور واژگون شد و اداره ي نو به ميان آمده است، بالای تمام افغانستان، به خصوص كابل، مصايب عظیم، سختي ها و بدبختي هایی فرود آمده اند. آن داشته هايی كه از مصايب گذشته، سالم مانده بودند، به اثر خودخواهي هاي اداره ي تنظيمي و تمايلات فكري مختلف، در امواج آتش، به نيستي می روند.

با وجود اين كه از سه سال بدین سو در افغانستان، حكومت و دولت وجود ندارد، اما نام ها وجود دارند: «رييس جمهور، وزارت دفاع، اردوي اسلامي، قومانداني اعلي قواي مسلح» و نامگذاري هاي همانند شنيده مي شوند. نام افغانستان با وزارت دفاع آورده مي شود (‌وزارت دفاع افغانستان)، ولي صدای دفاعش فقط از چند ناحيه ي شهر كابل بُلند است. در اعلاميه ها اين نكات نيز آمده اند:

«اگر مخالفان به حملات راكتي خويش بالای شهر كابل ادامه دهند، نيرو هاي اردوي اسلامي، شهر هاي نزديك كابل را تحت بمباردمان جدي قرار خواهند داد.» منظور ميدان شهر، چهار آسياب و مركز ولايت لوگر است. به باور آنان، چهار آسياب، ميدان شهر، لوگر و ساير نقاط كشور كه در دست مخالفان هستند، افغانستان، شمرده نمي شوند؛ اما از راديو كابل، چنين اخباری به گوش می رسند:

«نيرو هاي اردوي اسلامي و مجاهدین، شب گذشته و صبح امروز، در نتيجه ي عمليات محكم و كوبنده، فلان منطقه را از وجود مليشه هاي بي بند و بار، کاملاً پاك سازي کرده اند. در نتيجه ي اين عمليات كه با روحيه ي بسيار بُلند و عالي انجام يافتند، دو سنگر مستحكم دشمن و مقدار زياد سلاح هاي سبك و سنگين به دست نيرو هاي اسلامي می افتند.»

اين، پاسخ اردوي نیرومند اسلامي بود كه دهكده اي را از مخالفان گرفته بود، اما وزارت دفاع به باشنده گان شهر هاي کشور هشدار مي دهد كه با بمباردمان هاي سنگين مواجه خواهند شد. وزارت هاي دفاع در ساير كشور ها، به وزارت دفاع یک کشور دیگر، اعلام جنگ مي دهند، اما وزارت دفاع كابل، برعکس عمل می کند.

اگر رادیو کابل را از سال گذشته بدين سو پیهم شنيده باشید، شبي نیست كه پيامي براي كشوري منتشر نشده باشد. در ميان پيام ها، پیام های تسليت و پيام هاي مباركي شامل اند. اوقاتی نيز آمده اند كه اداره ي تنظيمي به رهبر یک كشور دیگر پيام مباركي گسيل کرده و پس از آن، اخبار جنگ نيرو هاي اردوي اسلامي و مخالفان نشر شده اند. در این اخبار گفته شده است كه اين قدر مُرده اند، اين قدر مجروح و اين قدر را اسير کرده ایم.

روزي اداره ی کابل به افتخار تولد ملکه ی انگلستان، براي او، پيام مباركباد گسيل مي كند. در این پيام، صحتمندي و طول عمر وی خواسته شده بود، ولي همين روز در كابل، روز غم انگيزی بود. بيش از بيست تن كشته و مجروح شده بودند. صآحبان خرد خواهند گفت كه آفرين به چنین اداره ای كه همه روزه صد ها تن را در اين جا مي كشد و در جای دیگر براي صحتمندي و طول عمر یک بیگانه، پيام مي فرستد. چنین اخباری، بسيار نشر شده اند.

به تاريخ 29/7/1374 ش، اداره ی کابل، به اثر بمب جاسازي شده در سفارت مصر در اسلام آباد، پيام تاثر و اطمينان براي رييس جمهور مصر، حسني مبارك، می فرستد. در اين پيام از رهگذر رويداد متذکره، افسوس و تاثر خویش را بیان کرده بودند، اما به اثر جنگي در همان روز در كابل، ده تن كشته و شانزده تن مجروح شده بودند. اداره ی کابل، هیچ تاسفی به حال هموطنان نمی کند. روز بعد و بر اثر انفجار بمبی در قرارگاه نظامي امريكا در عربستان صعودي نیز پيام تاثر و اطمينان مي فرستند. در همان روز در كابل، هشت هنرمند و دوازده شاگرد كورس طلوع، كشته شده بودند.

هدف اداره ی کابل از كثرت ارسال پيام ها، این است تا توسط آن ها، نام اداره ی کنونی آورده شود؛ چون بالای كشور حاكميت ندارند تا به تمام مناطق بروند و با اقوام گوناگون ببينند يا سنگ تهداب آبادي، تعمير يا یک مركز علمي را بگذارند.

مناطقی كه تحت کنترول اداره ي کابل هستند، نیز فاقد ساخت و ساز و برنامه های سودمند دیده می شوند. رهبران اداره ی کابل دست آویز ندارند خبر بسازند تا نام آنان به نکویی یاد شود. بنابراين فقط پيام ها باقي مانده اند و بس.

نكته ي قابل يادآوري دیگر پيام ها این است که می کوشند همه روزه و به هر مناسبتی پخش شوند. به تاريخ بيست و هشت اسد (روز استقلال)، پيامي ترتیب می شود. چون ارسال پيام ها بسيار بودند، در پايان ماه سنبله به نشر می رسد كه يك ماه از مناسبت آن گذشته بود.

بدون كشور هاي ايران، هند، چين، سوريه، البانيا، امريكا، تركيه، آذربايجان، ارمنستان، سعودي، قطر و بعضی كشور هاي مطرح، به آن كشور هايی نيز پيام فرستاده اند كه نه در گذشته و نه هم اكنون با افغانستان، پيوند هاي ديپلوماتيك دارند.

متن اكثر پيام ها يك سان است. پنداشته مي شود پيام ها از قبل آماده و نوشته می شوند و تنها تذکر نام کشور و رييس جمهور مورد نظر، در كار می باشد. هدف مهم ديگري كه اداره ي كابل از گسيل چنين پيام هایی دارد، این است كه فكر مي كنند براي شان مشروعيت و حمايت جهاني به همراه می آورد تا بعداً به مردم بگويند كه همه، ما را به رسميت مي شناسند! اما غافل اند که مردم به همه چیز آگاهی یافته اند.

مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

محمد اسماعیل یون











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us