څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

جامعه و مسووليت هاي فرهنگي


جامعه و مسووليت هاي فرهنگي

نوشته ی محمد اسماعیل یون

برگردان از پشتو به دری: مصطفی عمرزی

سرنوشت و حیات جامعه ي افغاني، چنین رقم خورده اند تا تمام تاريخ آن ها از جنگ ها، فراز و نشيب، آشوب ها و منازعات انباشته باشد. به اثر جبر تاريخي، حتی مدت كوتاهي را یافته نمي توانيم كه افغان ها در آن، نفسي به راحت كشيده باشند، اما ملت ما بر اثر سلایق فرهنگي خويش محبت، استعداد و حس شيفته گي، هرازگاهی که فرصت یافته اند، كاخ هاي زيبا برپا و آراسته اند. اين كه چرا اين كاخ ها به زودي با خاك يكسان شده و به تل هاي ماتم مبدل می شوند، مي توانند در آيينه ي رويداد هاي سياسي كشور به درستی مطالعه شوند.

زمامدارن افغانستان (بدون استثنا ها)، زماني براي رشد فرهنگی، آغوش گشوده اندكه با منافع سياسي و شخصی آنان وفق داشته است. اين حقیقت به طور خاص، پيرامون زبان پشتو و فرهنگ پشتون ها، مصداق مي يابد؛ چه در افغانستان چه در پشتونخوا، هرازگاهی که زبان پشتو و فرهنگ پشتون ها در تله ي معاملات سياسي گذاشته شده اند، قربانی بوده اند، اما باوجود آن در حلقاتی، اين جا و آن جا، بعضی شخصيت هاي خاص بوده اند كه به زبان و فرهنگ خويش، محبت بي پايان می ورزیدند و تا مرز قرباني، سعی خويش را دريغ نكرده اند. آنان به این منظور، چه در چوكات دولت و چه به گونه ی آزاد، انجمن هاي فرهنگي ايجاد کرده اند كه به حد ظرفیت، مسووليت هاي فرهنگي را مرفوع می کردند. زماني چنين نيز آمده است كه فرهنگ پروران و علاقه مندان روشنفكری، به گونه ي آزاد، داخل ميدان شده و ديگر منتظر نمانده اند خدمات فرهنگي حاكمان به ظهور برسند.

در 25 ماه عقرب سال 1369شمسی، مركز فرهنگي بزرگ روشنفكران افغان در كابل ايجاد می شود که «انجمن فرهنگي خوشال» نام می یابد. پس از آن «انجمن فرهنگي علامه سيد جمال الدين افغان» نيز افتتاح می شود.

انجمن فرهنگي خوشال از آن تاريخ تا كنون، به ده ها نشست علمي، سمينار و مشاعره را دایر و به شمول ارگان نشراتي «شمشاد»، 14 عنوان آثار علمي و ادبي را منتشر کرده است. انجمن فرهنگي علامه سيد جمال الدين افغان نيز 9 عنوان آثار گوناگون علمي و ادبي را انتشار می دهد.

وقتی پي مصيبتي مصيبت ديگر بیآید و در آن به داشته هاي باقي مانده ي فرهنگي، زيان هاي سنگين وارد شود، مسووليت فرهنگيان كشور سنگين تر می شود. فرهنگيان افغان مقيم پشاور، تصميم گرفتند در زنده گي هجرت نیز براي فرهنگ، به تلاش هاي خويش انسجام و ترتيب دهند.

تلاش هاي كنوني نویسنده گان «روند ادبي افغان»، براي ایجاد زمینه های بررسي دقیق و شناخت نوعیت نوشته هاي ادبي و شناسايي استعداد ها، بسيار تاثير گذار می باشند. در 28 ماه حوت سال 1373 شمسی، گام ديگري برای شگوفایی فرهنگ کشور برداشته می شود. در همين تاريخ در شهر جلال آباد، «انجمن فرهنگي ننگرهار» به ميان آمد. در نشست گشايش اين نهاد، بعضی نويسنده گان، شاعران، اعضاي جهادي شوراي ننگرهار، نخبه گان این ولایت، فرهنگيان و فرهنگ پروران سهم گرفته بودند. اشتراك كننده گان نشست، نويسنده ي نامور كشور، استاد محمد آصف صميم را به عنوان رييس اين انجمن برگزيدند. نخستين ثمره ي اين انجمن، نشر مجموعه داستان هاي كوتاه نويسنده ي جوان و پُرتلاش افغان، حفيظ الله تراب بود که «وركه» (مفقود) نام دارد.

خبر خوش دیگر اين است كه به اثر تعدد انجمن هاي فرهنگي، اختلافات اساسی ای پيرامون فرهنگ ملی، به ميان نمي آيند تا همانند بعضی احزاب سياسي، راه حل هر موردی در سايه ي زور، جست و جو شود.

انجمن های فرهنگي در كُل براي فرهنگ و به گونه ي خاص، براي نهادینه گی يك بخش مشخص فرهنگی، مصدر خدمات شايسته می شوند. اكنون براي پی گیری اهداف فرهنگی، چشمان امید به انجمن هاي فرهنگي، دوخته شده اند.

در جامعه ی ما كه پايه هاي دولتي به معني واقعي استحکام نیافته اند، زبان و فرهنگ، فقط به اثر تلاش هاي انجمن هاي فرهنگي غیر دولتی، نويسنده گان و شاعران آزاد، شگوفا می شوند.

مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

محمد اسماعیل یون











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us