څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

سیاست های تنویر پشتونخوا


سیاست های تنویر پشتونخوا

مصطفی عمرزی

لیسه ی خوشحال خان در کابل، الگوی برجسته ی سیاست های مثبت فرهنگی دولت های پیشین افغانستان است. با اوج گیری داعیه ی پشتونستان، مساله ی حقوق پشتون های ماورای دیورند، ایجاب می کرد با تنویر مثبت فرهنگی، ذهنیت تاریخی مردمانی حفظ شود که در بازی های سیاه استعمار، قربانی شدند.

در حالی که 2 قرن مبارزات پشتون ها، خفقان گلوگیر انگلیس ها در شبه قاره، به خصوص در پشتونخوای بزرگ بود، اما طرح ها و تبانی، مردمانی را زیانمند می سازند که با پرچمداری های آزادی، بایسته بود در جغرافیای وسیعی از افغانستان تا افغانستان مغضوب (پشتونستان)، به مقدارت خویش بیاندیشند و برای آینده، به خوبی برنامه ریزی کنند.

اعتراضات گسترده ی اخیر، اثبات موثریت برنامه هایی نیز اند که با اهداف روشنگر، حضور ذهن را با تداعی تاریخی، به شاخصه های حقوقی و عدالتخواهانه ی هزاران صدای رسا، کمک کرده بودند.

هرچند فراز و فرود تاریخی افغانان در چهل سال اخیر، فرصت های زیادی را در اختیار بیگانه گان قرار می دهند، اما ماهیت سیاست های وحشیانه که بر اساس سلوک انحصارگران پنجابی، کاست طبقاتی شدیدی ایجاد کرده است، پشتون های ماورای خط دیورند را بر اساس پیشینه ی مبارزاتی نیز بیدار می کند که پس از تشکیل پاکستان، دولت های افغانستان را با اختیار دفاع از داعیه ی برحق میلیون ها همتباری که به جبر از ما جدا کردند، در تحریک اجتماعی- سیاسی کمک کند با خوانش تاریخی اجبار، به تجمعی متوسل شوند که امروزه با نماد هایی چون منظور پشتین، در خفقان پاکستان، روی هویت و اصالت افغانی خویش، به مفهوم مردمان صاحب جا و آزاده، تاکید می کنند.

سنگینی و فشار مضاعف چهل سال بحران، اما از اهمیت سیاست هایی نکاسته است که با ثمرات خوب، تبیین نیز کننده بوده اند. دفاع مداوم از داعیه ی برحق میلیون ها پشتون ماورای خط تحمیلی دیورند، هرچند در برابر موانع پاکستانی، قرار داشت، اما رسا بودن روشنگری ها، همواره در بناگوش میلیون ها پشتون تحت ستم، دمیده می شدند.

می توان تصور کرد اگر سیستم سیاسی پنجابی، عملاً به ستم طبقاتی مبدل شده است و از این رهگذر، اقوام تحت ستم، به خصوص در پشتونستان در نابسامانی های عظیم اجتماعی به سر می برند، سیاست های فرهنگی دولت های افغانستان با مداومت محور های ملی، به میلیون ها همتبار آن سوی خط دیورند، پیام داده اند با جدل در برابر اجحاف و ستم، از آزمونی بگذرند که بدون قربانی و ایثار، راه به جایی نمی برد.

با تبعیت از پیشینه ی سیاست های اثرگذار، تمویل پروژه هایی که در امر مبارزه ی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و عدالتخواهانه ی همتباران ماورای خط دیورند، ممد واقع شوند، ارجاع به منطق دفاع از حقوق بشری و انسانی توده های عظیمی که در نخست همنوع اند و در ماهیت قومی، از ما شمرده می شوند، به ندای عظیمی لبیک بگوییم که در جانب ما، با حفظ کرامت، موضع معقول سیاسی در دفاع از همتبارانی است که در جریان چهل سال بحران افغانستان، هرچند مهمانان برادران شان بوده اند، اما از خاستگاه واحدی که متاسفانه با خط سیاه دیورند، حدفاصل اعضای یک خانواده شده است، وارد حیاط ما می شوند.

در جریان قربانی های سالیان اخیر دیدیم که بزرگ ترین اضرار سیاست های پاکستانی، خانمان براندازی زنده گی میلیون ها مردمی شد که در هر دو جانب (لر و بر)، اکثراً پشتون اند.

سیاست های فرهنگی با طرح هایی که عملاً به فضای باز و صدای رسای مردمان مظلوم کمک می کنند، در شکل درونی، به فرهنگ هایی نیز می انجامند که از لحاظ بیان و محتوا، روی رشد فکری تاثیر می گذارند.

افاده ای بسط یافته است که در زمینه ی بی عدالتی اجتماعی پاکستان، اما اثرگذاری سیاست های فرهنگی دولت های افغانستان، دست آویز مردمانی شده اند که با طرح آن ها، از فضای تلخ اجتماعی در پاکستان می گویند.

استراتیژی خارجی دولت های افغانستان با سیاست های فرهنگی، اجازه نداده اند اصلیت و حقوق میلیون های همتباری مکتوم بمانند که در جریان خیزش های اخیر نشان دادند در فضای سیاسی قبلی، دوام دفاع از داعیه ی مردمان پشتونستان، تبارز آنان را با اصل شمردن حقوق تاریخی، به واقعیت بزرگ و فراگیری مبدل می کند که با گرایش به اتحاد تباری، روی خط سیاه دیورند ایستاده اند.

در حالی که پاکستان روی لرزه ها و پس لرزه های تحرکات عظیم اجتماعی، با تشدید جنگ در افغانستان و اعمال فشار ها، مزرورانه در موضع قبلی نشسته است، دهکده ی کوچک جهانی با همرسانی میلیونی اطلاعات، شعور مردم را تحریک می کند.

کشور ما با وارد شدن در مرحله ی بازی های فرامنطقه یی، نیازمند طرح های استراتیژیک است. در چنین بایسته هایی، نباید بر اثر فشار جنگ، عقب نشست. طرح مداوم دفاع از حقوق قومی همتباران در ماورای خط فرضی، باطل و سیاه دیورند، پشتون ها را با حضور ذهنیت تاریخی به تحرک وامی دارد با اجندای عدالتخواهانه، مستقیم و غیر مستقیم به جریان ثبات سیاسی و اجتماعی افغانستان نیز کمک کنند.

مجریان مغرض پاکستان با استحاله ی سیاسی و اجتماعی در میان مردم، از پی گیری اهدافی قاصر آمده اند که با عمق استراتیژیک، در کنار ایجاد سوژه در بیرون از مرز ها، نوع معضلات داخلی پاکستان را کتمان می کند.

بر اثر اهمیت اشباع ذهنیت ها، تداوم سیاست های فرهنگی افغانستان با ایجاد نهاد ها، مراکز و موسساتی که بتوانند با توضیح، تشریح و تشریک مساعی، افکار جمعی توده های مظلوم در ماواری خط دیورند را تحریک کنند، حمایت از پروژه های روشنگر، جانب ما را در دو بُعد حمایت از داعیه ی مردمان مظلوم و دفاع از حوزه ی منافع کلان افغانی، نیرو می بخشد.

آینده ی سیاسی منطقه، از آن مردمانی ست که با وقوف از نارسایی های گذشته، برای حال و آینده ی خویش، برنامه ریزی می کنند. در این میان، فرصت هایی خلق می شوند که بر اثر سیاست های فرهنگی، باعث وحدت فکری و عقیده یی خواهند شد.

مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

مصطفی «عمرزی»











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us