څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US


جلال الدین محمد بلخی

Jalaluddin Balkhi

جلال الدین محمد بلخی

رده بندی ( ادبیات )

لقب یا تخلص : Other Names :
مولانا, مولوی, خداوندگار بلخ، ملاى روم، خاموش
Mawlana, Mawlawi
پدر : Father :
بهاء الدین ولد
Bahuddin Walad
همسر : Spouse :
گوهر خاتون
Gauhar Khaatoon
مادر : Mother :
مؤمنه خاتون
Momena Khaatoon
پسران : Sons :
سلطان ولد, علاءالدین
Sultan Walad, Allauddin
برادران : Brothers :
علاءالدین
Allauddin
شغل : Profession :
دانشمند٬ شاعر٬ ادیب
Scholar, Poet
متولد : Born :
1207-10-07
بلخ، افغانستان
Balkh, Afghanistan
متوفی : Died:
1273-12-24
افغانستان بلخ
Balkh Afghanistan
دین : Religion :
اسلام، سنی
Islam، Sunni
زبان مادری : Mother tongue :
دری
Dari
قوم و قبیله : Tribe & Clan :
افغان، بلخی
Afghan، Balkhi
کارهای مهم : Major works :
  • ☼- مثنوی معنوی
  • ☼-  دیوان شمس
  • ☼-  رباعیات مولانا
  • ☼-  آثار منثور فیه ما فیه
  • ☼-  مجالس سبعه مکتوبات

جلال‌ الدین محمد بلخی معروف به جلال‌ الدین رومی، جلال‌الدین بلخی، ملای روم، مولانا، و مولوی (۶۰۴ - ۶۷۲ (قمری)) از زبده‌ترین عارفان و یکی از مشهورترین شاعران زبان دری بشمار میآید.

نام او محمد و لقبش در دوران حيات خود «جلال‌الدين» و گاهى «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» بوده و لقب «مولوى» در قرنهاى بعد (ظاهراً از قرن نهم) براى وى به كار رفته و او به نامهاى «مولوى» و «مولانا» و «ملاى روم» و «مولوى رومى» و «مولوى روم» و «مولاناى روم» و «مولاناى رومى» و «جلال‌الدين محمد رومى» و «مولانا جلال‌بن محمد» و «مولوى رومى بلخى» شهرت يافته و از برخى از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خموش» و «خامش» دانسته‌اند.

مولوی خطاب به خویش چنین سروده است:
بلخی ام من بلخی ام من، بلخی ام
عالمی شور دارد از تلخی ام

یا جای دیگر در دیوان شمس:
نعره های و هوی من از در روم تا به بلخ
اصل کجا خطا کند شمس من و خدای من

مولانا در سال ۶۰۴ قمری در شهر بلخ زاده شد، چون محمد خوارزمشاه با مشایخ از راه کم لطفی پیش میرفت، پدرش بهاءالدین ولد تاب نیآورده و در سال ۶۱۸ با خانوده‌اش، خراسان را ترک نمود. مدتی در وخش و سمرقند بسر برد. آن‌گاه از راه بغداد به مکه رفت و پس از نه سال اقامت در الجزیره به دعوت کیقباد سلجوقی که صوفی‌مشرب بود به قونیه پایتخت سلجوقیان روم رفت.

جلال‌الدین پس از مرگ پدرش در سال ۶۲۸ قمری،پایه‌گذار طریقتی شد که مشهور به طریقت مولویه شد. مولانا به سال ۶۷۲ دیده از جهان فرو بست و در همان قونیه دفن شد.

آثار وی به بسیاری از زبان‌های زنده دنیا ترجمه شده‌اند و در اروپا و امریکا شهرت بسیار دارند. مثنوی معنوی مولانا از محدود شاعرانی است که کتاب معروفش مثنوی معنوی را نه با نام خدا، بلکه با بیت معروف «بشنو این نی چون شکایت می‌کند از جدایی‌ها حکایت می‌کند» آغاز میکند.
در مقدمهٔ کاملاً عربی مثنوی معنوی نیز که به انشای خود مولانا است، این کتاب به تأکید «اصول دین» نامیده میشود («هذا کتابً المثنوي، و هّو اصولُ اصولِ اصولِ الدين»). مثنوی حاصل پربارترین دوران عمر مولاناست. چون بیش از پنجاه سال داست كه نظم مثنوی را آغاز كرد.

مواد مرتبط
جلال الدین محمد بلخی رباعیات مولانا جلال الدین محمد بلخی
☼ ابوالمعانی بیدل شاعر حیرتها و اسرار ها
☼ گفتار بلخ در کلّیات شمس ۱
☼ میراث فرهنگی
☼ باز تاب عناصر زبان گفتاری در ی در شعر مولانا
☼ پیشینهٔ عرسِ بیدل
☼ زبان دری
☼ ضرب کلیم
☼ مثنوی معنوی باید از نشانی زبان دری ثبت یونسکو شود
☼ باز تاب عناصر زبان گفتار ی در ی زبانان افغانستان در شعر مولانا

Last Update: April 24, 2019


 
اثبات‌پذیری کامل این پژوه٬ نیازمند به منابع و تحقيقات بیشتر است. ازینرو٬ هرگونه تغيير و تحول و یا حتی٬ حذف مطالب را انتظار داشته باشید.


This section may requires more references or sources. The research in this section, may vary, change or even could be removed from the page.
Please be advised.


| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us