څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

خاطراتی از تجلیل جش آزادی


به چمن جشن افغان است،بیا بچیم انگور بخور
دل ما شاد و خندان است، بیا بچیم انگور بخور

۲۸ ماه اسد سال ۱۲۹۷ مطابق ۱۹ اگست سال ۱۹۱۹ میلادی روز آزادی ملت افغان و روز ملی و تاریخی افغانستان است. در گذشته ها مردم این روز را گرامی داشته با مراسم با شکوهی تجلیل می نمودند.
در زمان ظاهر شاه جشن استقلال در ماه سنبله برگزار می گردید. سه روز رخصتی عمومی اعلان می شد اما جشن نُه روز بود. ترتیبات و آمادگی زیاد برای برگزاری جشن می گرفتند. مراسم تجلیل از جشن استقلال در سرتاسر کشور یکسان برگزار می گردید. اولین جشن استقلال کشور، در زمان امان الله خان در پغمان با مراسم شانداری برگزار شد و بنای تاق ظفر یادگار آن روز هاست.
روز اول سنبله مراسم رسم و گذشت قوای مسلح شامل اردوی ملی و پولیس کشور در مقابل مسجد عیدگاه بجا می گردید. قطعات و جزو تام های اردو در چمن حضوری صف می بستند. شاه مراسم جشن را رسمآ افتتاح نموده بعد رسم و گذشت شروع می شد. برعلاوه کارمندان و منسوبین ملکی و نظامی سفرا و مهمانان خارجی نیز اشتراک می ورزیدند. اردوی افغانستان مجهز، منظم و از تعلیمات نظامی و مسلکی برخوردار بود. همزمان عبور نظامیان از مقابل لوژ هیلکوپتر ها فضای شهر را با پیام های تبریکی و بیرق های کوچک رنگین می کردند.
روز دوم سنبله رسم و گذشت معارف در استدیوم ورزشی کابل با مراسم زیبا و منظم اجرا می شد که در آن مکاتب، مؤوسات عالی تعلیمی و تربیتی ورزشکاران (به شمول دختران و پسران) اشتراک می نمودند.
منطقه برگزاری جشن از پل محمود تا چهار راه بالاحصار بطرف چپ چمن حضوری، نزدیک تپه مرنجان و استدیوم را در بر می گرفت. شهر چراغان و با بیرق های رنگارنگ مزین می شد. نندارتون ها ( نمایشگاه ها ) وزارت خانه ها و شرکت ها بسیار جالب بود. در آنجا محصولات، دست آورد ها و کار های انجام شده هر مؤوسسه به نمایش گذاشته می شد. نندارتون ها در قسمت عقب منطقه جشن زیر تپه مرنجان در اطراف کابل ننداری موقعیت داشتند. شب سوم جشن نمایش آتش بازی بود و بسیار بیروبار می شد.
برای هر وزارت و هر مؤو سسه کمپی داده شده بود. هنرمندان اهل خرابات، آماتور، محلی و گروه های موسیقی جاز در کمپ ها کنسرت اجرا می نمودند. علاوه بر آن هنرمندان، ورزشکاران گروپ های سرکس از کشور های هند، ایران ، تاجیکستان، ازبکستان و چین همه ساله در مراسم جشن استقلال شرکت می کردند. در تمام سینما ها فستیوال فلم های هنری برگزار می گردید.
چمن حضوری! جم و جوش، نشاط و خوشی، سرگرمی، تفریح، بازی های محلی خوراکه های فراوان و خوشمزه و موسیقی در چمن حضوری بود. بعد از ختم رسم گذشت، بازی های آزاد چون؛ نیزه بازی ، کشتی گیری، شعبده بازی، توپ بازی، اتن ملی و دیگر پروگرام های دلچسپ آنجا برگزار می شد. هر کسی جشن میرفت حتمآ گذری به چمن کرده، شور نخود و کچالو،خربوزه و انگور، جواری بریان و پکوره ، متیایی و حلوای مغزی و سودا واتر( آب ولایتی ) ... را آنجا صرف کرده بعد طرف کمپ ها می رفتند. برای روز های جشن مردم لباس های نو می خریدند، دختران و زنان لباس های محلی ( افغانی ) به تن می کردند. در استدیوم ورزشی کابل تا نُه روز مسابقات کشتی گیری، وزنه برداری، فوتبال و دیگر نمایشات برگزار می شد.
بیا بریم سوی چمن پور دانای وطن
است این دشت و دمن زیب این مهد کهن
عشرت پیر و جوان است بیا بچیم انگور بخور
دل ما شاد و خندان است بیا بچیم انگور بخور
بعد از رویکار آمدن رژیم جمهوری در سال ۱۳۵۲ جشن استقلال و جمهوریت در روز ۲۶ سرطان تجلیل می شد، باشکوه و مجلل تر از گذشته ها. یکی از سال های جمهوریت جشن بزرگی برگزار شد که کشور های؛ اتحادجماهیر شوروی سابق، ایران، عربستان، چین، هندوستان و پاکستان اشتراک ورزیده بودند و جهت معرفی مردم و کشور خویش نندارتون های را به مردم ما پیشکش نمودند، علاوتآ، ورزشکاران و هنرمندان کشور های مهمان مسابقات و کنسرت ها نیز انجام دادند.
بعد از تغییرات سیاسی در کشور یعنی سال ۱۳۵۷ مردم بتدریج کشور را ترک نمودند. جنگ های داخلی شروع. سیل از مهاجرت ها آغاز شد تا جای رسید که صلح، آرامش و امنیت از وطن برچیده شد. بزرگترین سرگرمی مردم سخن از کشته شدن. قویترین نوا برای شان صدای راکت، انفجار بمب و جای آتش بازی را آتش زدن شهر گرفت. همه چیز یک رویا بود که ویران شد.

حرص دنیا چقدر خاطره ها داد به باد
جشن آزادی و شب های چراغانک ما
حبیب عثمان

از کتابخانۀ:

حبیب عثمان

نویسنده:

حبیب عثمان











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us