څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

فاجعه ی تذکره ی بدون کلمه ی مقدس افغان


فاجعه ی تذکره ی بدون کلمه ی مقدس افغان

مصطفی عمرزی

من در شمار کسانی استم که به دلخواه و حسب اراده ی خودم، به دکتور اشرف غنی، رای دادم. من در شمار آن افغانانی که خودجوش و با مسوولیت کار می کنند و باکی ندارند کسی از زعامت، ارزش کار های آنان را می داند یا نه، ایستاده ام، اما رای ما هیچگاه در مسند مُهر تایید پیامبرگونه ننشسته است که وقتی به کسی رای دادیم، تمام دار و ندار و هستی خویش را در گرو خواسته های او قرار خواهیم داد.

پروژه ی توزیع تذکره ی الکترونیک، در حالی که نوآوری برای سهولت ها و دریافت معلومات وسیع و همه گانی بود، سوژه ی دیگری شد تا دشمنان با تمام امکانات بازار آزاد، کاسبی کنند.

نمی دانم چرا و چه گونه، هویت ملی را جزو اجندای کاری شورا کردند؟ ارزشی که در دل و جان مردم ما قرار دارد، نیازمند رای چند تنظیمی، ستمی، کمونیست و نفهمانی شد که بر اثر فقر سواد، همچنان جزو عقب مانده گان فکری استند. چرا موضوعی به این اهمیت که مورد تایید همه است و هیچگاهی با اعتراض عام مردم مواجه نشده بود، باید برای تایید دشمنان اش، پارلمانی می شد؟

در مملکتی که تا سالیان بسیار باید خواب جامعه ی قانونمند را دید، پاسخ ما برای توجیه کننده گان قانونمندی، این خواهد بود که شورای ملی افغانستان، هرچند در ظاهر جزو یک میکانیسم قانونی ایجاد شده است و کار می کند، اما با اعضا و ماهیتی که دارد، هرگز صلاحیت بحث روی ارزش های بزرگی را ندارد که افغانستان و افغان نامیده می شوند. به گونه ی مثال، بیش از 250 نماینده ی ولسی جرگه، هرکدام با آرای کمتر و زیادتر از 5000، به شورا آمده اند. اگر حد اوسط را برای هر کدام 2500 رای بشماریم، مجموع آرای تمامی بیش از 250 نفر، حتی یک میلیون نمی شود. توجه شود که از این میان، با آرایی که برای تایید هویت ملی افغان بر تذکره ی الکترونیک رفت، دو سوم اعضای ولسی جرگه، جزو موافقان بودند، اما در طرف دیگر قضیه، میلیون ها افغان دیگر زنده گی می کنند.

اگر از تقریباً سی میلیون نفوس افغانستان، فقط نصف آنان را دارای شعوری بدانیم که به کلمه ی افغان تعلق خاطر دارند و اگر از 15 میلیون دیگر نیز حتی در حد یک میلیون، موافقان را بشماریم، باز هم شمار طرفداران هویت ملی، بیشتر از کسانی خواهد بود که در هر دو مجلس مشرانو جرگه و ولسی جرگه، اگر کلاً مخالف نیز باشند، بیشتر می شود.

با آوردن مثال بالا، می خواهم تاسف خویش را ابراز کنم. هرکسی که خواسته است برای هویت ملی دوسیه بسازد، خاین ملی به شمار خواهد رفت. اگر قرار باشد، در کشوری که نیاز های اقتصادی اش، حرف اول نیازمندی ها را می سازند، فقط برای دلخوشی چند ناراض به اصطلاح روشنفکر یا چند تنظیمی فاسد که با زور امریکایی ها برای ما خط و نشان می کشند، رعایت اداره های ائتلافی را کنیم، در فردایی که کلمه ی افغان را فروخته اند، خود ما با افغانستان را نیز پارلمانی و خواهند فروخت. تبیین این حقیقت، نیاز به شروح مفصل ندارد.

تغییر نام های جا افتاده در افغانستان، از اصول ستمی گری است. تغییر نام ها، در ساده ترین تعریف، تغییر قباله ای ست که اگر غیر افغانی شد، صاحب خانه در جای مهمان یا کرایه کننده و استیجار، مجبور است تحت امر مالک خانه باشد؛ چیزی که اکنون فکر می کنند با افغانیزه شدن، از دست داده اند.

بررسی ابعاد مساله، خیلی از مسایل دیگری را نیز وضاحت می دهد که شاید در هنگام توشیح قانونی که تذکره ی الکترونیک بی نام و نشان را نصیب ملتی با تاریخ و نام می کرد، کسی متوجه نشده باشد و یا هم تکنوکراتان ما نخواسته اند بفهمند پیامبر نیستند که هرچه کردند، وحی منزل به شمار آید.

از بدبختی های ماست هر کسی در هر شرایطی که به کرسی ریاست جمهوری این کشور تکیه داده است، احساس می کند شان پیامبری به دست می آورد؛ بنابراین، هرچه می کند و می خواهد، به زودی از خواسته ها و تقاضا های مردم، دور می شوند.

حمایت مردم از رییس جمهور غنی، نه به عنوان یک رهبر بود، بل به عنوان مردی با وقار و تحصیل کرده است که هرچند تا چند سال اخیر نمی شناختند، اما به مدیریت و دانش او برای رفع معضلات خویش امید بسته اند. مردم ما پس از سه دهه، توقع داشتند کسی زمام امور آنان را به دست گیرد که اقتصاد، سیاست، موضوعات اجتماعی و فرهنگی را به درستی مدیریت کند.

اکنون که این سطور را می نویسم، انتقاد بعضی از منتقدان رییس جمهور غنی به گوشم می آید که او را به عنوان مردی که اشرافی با روحیات مردم ندارد و رهبر نبوده است، در مظان اتهام قرار می دهند.

این که در چه زمانی پاسخ رییس جمهور را برای توجیه توشیح قانون توزیع تذکره ی الکترونیک بدون کلمه ی افغان، خواهیم شنید، منوط به آینده است، اما یادآوری چند نکته، بسیار ضروری است.

اگر این مقاله، توفیق یافت پیش از توزیع تذکره های بی معنی (بدون کلمه ی افغان)، منتشر شود و در سترس همه گان قرار گیرد، مسوولان ما را متوجه خواهد کردکه با بی خیالی و تیوری هایی که آنان را در هنگام زنده گی در کشور های غربی مجاب کرده اند، در افغانستان به زودی سرافگنده می شوند.

مخالفان پس از اعلام این که تذکره ی جدید، فقط با کلمه ی افغان، توزیع می شود، آن قدر سر و صدا کردند تا بار دیگر فرصت ها برای کسانی میسر شود که فقط با جرات ابراز چند مخالفت رسانه یی، شمایل پهلوان- پلاستیکی خویش را کلفت تر می سازند.

مخالفت با عدم درج هویت قومی، تا اندازه ای بالا گرفت که شماری با استناد به کلام الله مجید، آیه های قرآن شریف را در حد توجیه ناسیونالیسم، پایین آوردند؛ گویی خداوند با شمردن قبیله قبیله، اجازه داده است در تناقض آشکار با امت محوری مسلمانی، شان امت اسلامی 1400 سال پس از نزول قرآن، در افغانستان پایین بیاید.

جنجال های پارلمانی و بالاخره سر و صدا های رسانه یی، قضیه ی تذکره ی جدید را به جایی برد که باعث حساسیت بیشتر نشود؛ اما برخلاف آن چه دیده و شنیده بودیم، قانون توزیع تذکره ی الکترونیک، با همان صورتی زیر قلم رییس جمهور رفت که افشا شده بود بر اثر نابکاری شماری از اعضای ولسی جرگه، نزدیک بود اسناد جعلی را روانه ی ارگ کنند تا هویت ملی از قلم بیافتد.

در این که تذکره ی الکترونیک با کلمه ی افغان و بدون هویت قومی، می توانست مرز هایی را بشکند که امتیاز اکثریت و اقلیت هستند، شکی نیست، اما اعجاب ما زمانی بیشتر می شود که آگاه شدیم قرار است بی خاصیت ترین تذکره ی افغانستان در شرایطی توزیع شود که دولت، کمترین عملکرد تفهیمی- فرهنگی داشته است.

روشنگری روی ابعاد قضیه، خالی از مفاد نخواهد بود. نوسان 200 درجه یی مخالفان برای تذکره ی بی معنی، در آن جایی هراس آفرید که در اوایل، با طرح درج هویت قومی، خیال کرده بودند با عناصر فاقد تاثیر بر هویت (زبان) به اصطلاح مزیت «فارسی زبان»، آنان را موقع می دهد هویت آن اقوامی را به نفع خودشان، ظرفیت بشری بسازند که دری می گویند، اما هویت قومی مشخص دارند. «زبان، خاصیت نمی بخشد»، بنابراین با هراس از این که در نوبت توزیع، واقعیت دیگری رونما شود که با «فارسی زبان»، ستر شده بود.

حمایت از تذکره ی بی معنی (بی نام ها)، مساله ی دیگری نیز دارد که اکنون با هراس از درج هویت ملی و قومی، شر می آفرینند تا بر اثر جمود فکری خودشان، با بهانه ی «ما گذشتیم»، «شما نیز بگذرید»، از واقعیتی فرار کنند که اگر هویت قومی، درج تذکره ها شود، نه فقط با اقوام زیادی آشنا خواهیم شد که با نشانی زبان، خیال کرده بودیم واقعیت طرف های مدعاست، بل حقیقت بزرگ نمایی هایی را ظاهر می سازند که پسند خیالبافان و خیالپردازان بود.

می خواهیم دولتمردان خویش را متوجه نماییم چرا مخالفان ما زمانی که توزیع تذکره ی بدون هویت قومی مطرح بود، فغان می کردند، اما زمانی که هویت ملی نفی شد، استقبال کردند؟ آیا این، موضع کسانی نیست که از سال هاست برای نفی افغانستان، تلاش می کنند؟ اینان چرا تذکره ای را برگزیدند که اگر سخنان خودشان را نقل قول کنیم، بی اصل و نسب خواهند شد. مگر اذعان نمی کردند تذکره ی بدون هویت قومی، آنان را بی اصل و نسب می کند.

یقین دارم که از جناب رییس جمهور غنی تا تمام افغانان آگاه و در راس اداره ی کشور، می دانند که اغماض بر افغانیت، چیزی نیست که فراموش شود. حداقل اگر هیچ قومی دنبال آن نباشد، اکثریت مردم افغانستان (پشتون ها)، حاکمیتی را که مورد اعتماد قرار داده اند و بقای زعامت آن حداقل در 4 سال آینده اش نیز بسته گی بر حمایت آنان دارد، برای این اشتباه (تذکره ی بدون نام افغان)، روی شخصیت رییس جمهور غنی نیز خط بطلان خواهند کشید.

جناب رییس جمهور! هنوز که خوشبختانه توزیع تذکره ی بی معنی، آغاز نیافته است، خیلی نزدیک شما در ادارات ریاست اجراییه، اعلامیه ی «افغانستانی» می نویسند. فردایی که خود را برای ژست های پیش از وقت دیموکراتیک، سبک تر بسازیم، به زودی شاهدانی خواهیم بود که با قایل شدن به این بدعت، نوبت تطبیق آن خیالاتی برسد که بدترین دشمنان این ملت که کارنامه ی سه دهه یی خیانت های پرچمی، ستمی و تنظیمی شان، تلخ ترین رویداد های تاریخی مایند، خود را در جایی قرار دهند که هرگز در شان آنان نیست.

کسانی که از خوان ریاست جمهوری نان می خورند، با خوانش این مقاله، شاید ادبیات ذخیره یی زیادی داشته باشند تا پاسخ بنویسند، اما اگر کسانی فکر می کنند که این مقوله (پذیرش افغانیت) بهتر است جزو اذهان ملت شود، می توانند بگویند که آیا برای این ذهنیت سازی، اگر از واقعیت اجتماعی اش بگذریم، فرهنگ سازی کرده اند؟

مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

مصطفی «عمرزی»











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us