څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

تشریع حکم زانا مانند شراب حکم تدریجی بود


تعداد کثیری از مفسرین اسلام بدین باور اند که تعيين عقوبت وجزابرای عمل زنا در شرعیت اسلامی بصورت تدريجي مانند حکم خمر (شراب ) مورد تشریع وتطبیق قرار گرفته است .
مفسرین می افزایند :
در بدو عقوبت زنا صرف شامل سرزنش و توبيخ شديد وضع شده بود : طوریکه این فهم در ( آیه 160 سوره نساء چنین فومولبندی گردیده است :
« وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ » ( و آن مردان و زنانيكه اقدام به ارتكاب آن عمل زشت ميكنند٬ آنها را آزار دهيد و اگر براستي توبه كنند و اصلاح نمايند به جبران گذشته خود بپردازند٬ از آنها درگذريد...» .
مرحله دوم عقوبت زنا :
مرحله دوم عقوبت در عمل قبیح زنا همان حبس زنکار در خانه میباشد . قرآن عظیم الشان در (آیه 15 سوره نساء ) می فرماید :
« وَاللاتِی یَأْتِینَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِکُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَیْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْکُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِکُوهُنَّ فِی الْبُیُوتِ حَتَّی یَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ یَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلا».
(و کسانی‌ از زنان‌ شما که‌ مرتکب‌ فاحشه‌ می‌شوند»فاحشه‌: فعل‌ ناشایست‌ است ‌و مراد از آن‌ در اینجا، فعل‌ زنا است‌«بر آنان‌ چهار مرد را از جنس‌ خویش‌)ازمسلمانان‌ عادل‌«شاهد‌ طلبید، پس‌ اگر»چهار مرد بر جرم‌ آنان‌«شهادت‌ دادند، آنان ‌(زنان زنا کرده) را در خانه‌ها محبوس‌ کنید تا آن‌ که‌ مرگ‌ عمرشان‌ را پایان‌ دهد یا خداوند برایشان ‌راهی‌ مقرر کند».
امام ابن کثیر در تفسیر این آیه میفرماید : «حکم در ابتدای اسلام اینگونه بود که هرگاه زنای زنی بوسیله شهود عادل ثابت می شد او را در خانه حبس می نمودند ، وحق نداشت تا از حبس خانگی الی رسیدن مرگ ، خارج گردد ، تا اینکه مرگ به سراغ اش میرسید و امکان خروج از آنرا نداشت تا آنکه می مُرد، و برای همین فرمود : « و کسانی‌ از ‌زنان شما که‌ مرتکب‌ فاحشه‌ می‌شوند»، یعنی مرتکب زنا می شوند، « چهار نفر از مسلمانان را بعنوان شاهد بر آنها بطلبید! اگر شهادت دادند، آنان ( زنان‏) را در خانه ها(ی خود) نگاه دارید تا مرگشان فرارسد؛ یا اینکه خداوند، راهی برای آنها قرار دهد» پس راهی که خداوند برای آنها قرار داد ناسخ این حکم است.
ابن عباس رضی الله عنه گفته : «در آغازاسلام‌، زن‌ چون‌ زنا می‌کرد، در خانه‌ (به‌طور مادام‌العمر) زندانی‌ می‌شد تا این‌ که‌ آیه‌ مبارکه‌ سوره‌ نور نازل‌ شد : «الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ » (آیه 2 سوره نور ). (هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید. پس این حکم با حکم تازیانه یا رجم منسوخ شد).
همچنین از عکرمه و سعید بن جبیر و حسن بصری و عطاء و خراسانی و ابوصالح و قتاده و زید ابن اسلم و ضحاک روایت شده که گفتند : حکم این آیه منسوخ شده است و بر آن اتفاق هست.
امام احمد ، در مسند خود از عباده بن صامت روایت کرده میفرماید :
«کَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَزَلَ عَلَیْهِ الْوَحْیُ أَثَّرَ عَلَیْهِ کَرَبَ لِذَلِکَ، وَتَرَبَّدَ وَجْهُهُ، فَأَنْزَلَ اللهُ ذَاتَ یَوْمٍ، فَلَمَّا سُرِّیَ عَنْهُ قَالَ: خُذُوا عَنِّی قَدْ جَعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِیلًا الثَّیِّبُ بِالثَّیِّبِ، وَالْبِکْرُ بِالْبِکْرِ، الثَّیِّبُ جَلْدُ مِائَةٍ وَرَجْمٌ بِالْحِجَارَةِ». یعنی : «هرگاه بر پیامبر صلی الله علیه وسلم وحی نازل می شد سختی و مشقت آن (جسم) وی را فرا می گرفت، روزی خداوند بر او وحی نازل کرد و وقتی که از آنحال بیرون آمد، فرمود : بگیرید از من‌ (این‌ حکم‌را): به‌ تحقیق‌ که‌ خداوند برای‌ آنان‌ راهی‌ مقرر کرد، (آن‌ راه‌ این‌ است‌ که‌: مجازات‌ زنای‌ زنی‌ که‌ شوهر نکرده‌ و مردی‌ که‌ زن‌ نگرفته‌ صد تازیانه است‌ و مجازات‌ زنای‌ مردی‌ که‌ زن‌ گرفته‌ و زنی‌ که‌شوهر کرده‌ صد تازیانه‌ و سنگ‌باران‌ است». مسلم و اصحاب سنن (شبیه این حدیث) را از عباده بن صامت اما از طریق دیگری روایت کردند که در آن پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند : «خُذُوا عَنِّی قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِیلًا الْبِکْرُ بِالْبِکْرِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِیبُ سَنَةٍ وَالثَّیِّبُ بِالثَّیِّبِ جَلْدُ مِائَةٍ وَالرَّجْمُ». یعنی : «بگیرید از من‌ (این‌ حکم‌را): به‌ تحقیق‌ که‌ خداوند برای‌ آنان‌ راهی‌ مقرر کرد، مجازات‌ زنای‌ زنی‌ که‌ شوهر نکرده‌ و مردی‌ که‌ زن‌ نگرفته‌ صد تازیانه ‌وتبعید یک سال ‌است‌ و مجازات‌ مردی‌ که‌ زن‌ گرفته‌ و زنی‌ که‌شوهر کرده صد تازیانه‌ و سنگ‌باران‌ است». ترمذی گفته : این حدیث حسن صحیح است». پایان کلام ابن کثیر از "تفسیر القرآن العظیم " (2/233) .
امام قرطبی در تفسیر آیه مذکور می گوید : «این اول مجازات زناکاران بود، که در ابتدای اسلام اجراء می شد .. این را ابن عباس و حسن بصری گفتند. ابن زید گفته : مردان زناکار هم از نکاح و ازدواج منع می شدند تا مرگشان فرا می رسید، این مجازات آنها بود .. و حبس (زانیه) به اتفاق و اجماع منسوخ شده است».
ولی حکم شهادت ‌ چهار شاهد مسلمان‌ عادل‌ بر عمل‌ زنا، باقی‌است‌ و منسوخ‌ نشده‌ است‌.
آیه مابعد آیه فوق نکته ای دارد که ذکر آن مناسب است، در ادامه می فرماید : «وَاللَّذَانِ یَأْتِیَانِهَا مِنْکُمْ فَآذُوهُمَا فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ کَانَ تَوَّابًا رَحِیمًا» (نساء 16).
یعنی :«و آن‌ دوکس‌ از شما که‌ زنا می‌کنند»یعنی‌: آن‌ مرد و زنی‌ که‌ از میان‌ مردان‌ و زنان‌ شما مرتکب‌ عمل‌ زشت‌ زنا می‌گردند«پس‌ آنان‌ را آزار دهید»وبرنجانیدشان؛ با زدن‌ و توبیخ‌ و تشر و سرزنش‌. خطاب‌ در اینجا متوجه‌ حکام‌ و «اولی‌الامر» جامعه‌ اسلامی‌ است‌. آری‌! در آغاز، حکم‌ زن‌ زناکار، زندانی‌ساختنش‌ در خانه‌ و آزار رساندن‌ به‌ وی‌ ـ هر دو ـ بود و حکم‌ مرد زناکار آزار رساندن‌ او بود بدون‌ زندان‌. «پس‌ اگر توبه‌ کردند»از فعل‌ زنا«و به‌ صلاح ‌آمدند»و نیکوکاری‌ پیش‌ گرفتند«از»تعذیب‌ و آزار«آنان‌ دست‌ بردارید، زیرا خداوند توبه‌پذیر مهربان‌ است‌».
امام ابن کثیر در تفسیر آن گفته : «ابن عباس رضی الله عنه و سعید بن جبیر و دیگران گفتند : یعنی با زشت رویی و سرزنش و زدن با کفش آنها را آزار دهید، این حکم (در اوائل اسلام) همچنان پابرجا بود تا آنکه خداوند آنرا بوسیله رجم و تازیانه نسخ نمود ... «فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا »یعنی اگر از عمل خود دست برداشتند (و توبه کردند) و اعمال خود را اصلاح نمودند «فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا» دیگر آنها را با کلام زشت سرزنش نکنید، زیرا توبه کننده بر گناه مثل کسی که گناه نکرده باشد و «إِنَّ اللَّهَ کَانَ تَوَّابًا رَحِیمًا» در صحیحین نیز آمده که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود : «إِذَا زَنَتْ أَمَةُ أَحَدِکُمْ، فَتَبَیَّنَ زِنَاهَا، فَلْیَجْلِدْهَا الحَدَّ، وَلاَ یُثَرِّبْ عَلَیْهَا». یعنی : «اگر کنیزی مرتکب زنا شد و زنایش ثابت شد او را تازیانه بزنید و از سرزنش او خودداری کنید». یعنی بعد از اجرای حد دیگر او را مورد سرزنش قرار ندهد چرا که حد کفاره عملی است که مرتکب شده است».
مرحله نهایی در عقوبت زنا :
بعد از طی مراحل فوق پروردگار با عظمت ما حکم ودستور نهائي صادرو راه را مشخص نمودكه عقوبت زناكاري كه اگر مجرد یعنی غیر متاهل است : ( صد دره ( شلاق) .
وزناکاری که متاهل ( ازدواج کرده باشد ) رجم و سنگسار تا مرگ است .
تعیین اجرای حد تدریجی در عمل زنا که از ( ازار ، توبه ، زندانی شدن در خانه وزدن شلاق وتازیانه ، وجزای مرگ با رجم و سنگسار) به این هدف است تا جوامع را از همچو کثافات کاری ها در امان نگاه دارد وجامعه بشری بسوي عفت و پاكدامني گام بردارد و اين انتقال و ترك عادات فاسد گذشته براي مردم دشوار نباشد و دچار تنگنا و سختي نگردند .
این تعداد از مفسرین که بر تدریج عقوبت حکم زنا استدلال نموده اند حدیثی که از عباده بن صامت روایت گردیده است استناد مینمایند :« خذوا عني٬ قد جعل الله لهن سبيلا: البكر بالبكر جلد مائة ونفي سنة٬ والثيب بالثيب جلد مائة والرجم » (احكام دين خود را ازمن بياموزيد: خداوند عقوبت وجزای زنان زناكار را مشخص و معين فرمود: زناي زنيكه ازدواج نكرده است با مرديكه ازدواج نكرده است جزای شان يكصد ضربه شلاق يك سال تبعيد است وجزای زناي زنيكه ازدواج كرده باشد با مردي كه ازدواج كرده باشد جزای شان يكصد ضربه شلاق و اعدام با سنگساركردن است).
البته اين حكم شامل مردان نيز هست يعني كيفر زناي مرد ازدواج ناكرده يكصد ضربه شلاق و جزای مرد زناكاري كه ازدواج كرده باشد يكصد ضربه شلاق و اعدام با سنگسار كردن است.
( بروايت مسلم و ابوداود و ترمذي. )
امین الدین سعید افغانی

از کتابخانۀ:

امین الدین سعید افغانی

نویسنده:

امین الدین سعیدی٬ سعید افغانی











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us