څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US
facebook

مخمس بر غزل اسحاق ثنا ( غمخانه، غمخانه)ا


جهان از حسرتـــــــــــــم شد در نظر بیگانه،بیگانه
همین صحرا خوشست ناید خوشم کاشانه،کاشانه

بگلـــــــــــــزار تنت من می شوم پروانه، پروانه
دلم از غصه شد چون خانه ی غمخانه، غمخانه
کند این غصه یکروزی مــــــــــــرا دیوانه، دیوانه
———————

دماغـــــم نشه و مستی دو عالم است از باده
منـــــــم آن عاشقی ناز تو و سرشـــــار و آزاده
خوشا روزی رویم هر دو به یک منزل به یک جاده
خوشا عشق من و عشق دو مفتون و دو دلداده
شود در بین مـــــــــردم عاقبت افسانه،افسانه

———————
مرا آن قامت ســــــــــرو تو بنمود است حیرانم
بصحـــــــــرا و به کوه و چشمه و دریا غزلخوانم
نشد یک جبهه آبی تا غبــــــــار خویش بنشانم
مرا پیوسته آزارد از این لب تشنــــــه گی جانم
نشد از بحر هستــــــی حاصلم دُر دانه، دُر دانه

———————
برو زاهد من امشب میشوم با خویشتن همراز
بکنج چله با صوفی و واعظ کی شوم دمســـاز
همین ســــــاز بزرگی های دل را کرده ام آغاز
چنــــــــان شور جنون دارم که در زنجیر نایم باز
رهایـــــــم گر کنی امشب روم میخانه، میخانه

———————
کشم از هجر رویت روز شب من سخت دشواری
تنـــــم بیمــــــــار شد از غصه و از رنج و ادباری
مرا اندر کنـــــــــارم همچو تو بایست غمخواری
همی در سینــــــــه مرغ دل نوا دارد بصد زاری
نمی گویـــــــــم دیگر حرفی بجُز جانانه، جانانه

———————
حریــــــر دیده ی ،محمود، باشد در رهت هموار
ببوسد آن کف پای بــلورین تـــــو در رفتـــــــار
زبان یاری کند تا وصف حسنت را کنـــــم تکرار
ثنـــــــا” آن شوخ ناز آید به تمکین جانب بازار
کند یک عالمی بی می چنان مستانه،مستانه

——

احمد محمود امپراطور


احمد محمود امپراطور

از کتابخانۀ:

احمد محمود امپراطور

نویسنده:

احمد محمود امپراتور











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us