څوچه پاتي یو افغان وي - تل بدا افغانستان وي   |    تا زنده یک افغان است - جاوید افغانستان است
خبرنامه
NEWSLETTER
ابزار
UTILITIES
ورود به کارگاه
MEMBERS LOGIN
تماس با ما
CONTACT US

گاثای زرتشت


گاثای زرتشت
(معرفی کتاب)
مصطفی «عمرزی»

با انتشار کتاب «آیین های سخیف» (چاپ انتشارات دانش)، ماهیت آیینی را وضاحت دادیم که در بیش از نیم قرن اخیر در افغانستان و در یک صد سال ایران، از پژوهش های تاریخی، به نسخه های کاربردی، مبدل می شود. دین زرتشتی با کمترین جمعیتی که در حال انقراض وانمود می کنند، در سلسله ی زد و بند های تاریخی، از مفاهیم اسلام ستیز و ترک ستیز، به شمار می رود.
دولت های پس از استعمار در ایران، کوشیده اند با مشی یک دست سازی فارسیستی، مُدل هایی بسازند که از الف تا یا، بدیل تنوع قومی و ارزش های اسلامی شوند. در کنار یک قرن جعلیات، دروغ ها، تحریف تاریخ و شیره کشی های زبان شناسی از گذشته، کوشیده شده است به بهانه ی عمق تاریخی، موضوعاتی را وارد اجتماع کنند که با انحصار یک جانبه، آن مدل های سیاسی قوام می یابند که امروزه در تاجیکستان و حتی ایران اسلامی، اجحاف و اغماض در برابر اقوام، مردمان و فرهنگ هایی هستند که به معنی فارسیسم و اجزای آن، حذف کننده تعریف می شوند.
در افغانستان ما بر اثر وفرت کالای فرهنگی ایران و اشتباهات فاحش تاریخ نگاری، درج مجهولات آریایی، خراسانی و فارسی از منابع ایرانی نیز ریفرنس می گیرد. سال ها پس از اشتباهات فاحش، حالا که پیامد فرهنگ سازی های غلط، عملاً در برابر ارزش های افغانی، تحریک می شوند، استفاده از آن منابع روشنگر، مهم است که در این فرصت، یک نمونه ی دیگر را معرفی می کنم.
استاد رضا مرادی غیاث آبادی از محور های روشنگری نو ایران شمرده می شود. با استاد غیاث آبادی، همانند استاد پورپیرار از طریق دنیای مجازی، آشنا شدم. هرچند کلیت روشنگری های استاد پورپیرار، حرفی باقی نمی گذارند، اما بر اثر وسعت جعل و سوء استفاده، بازخوانی درست تاریخ، نیازمند تلاش های بیشتر است.
قبلاً دو کتاب «رنج های بشری» و «باستان شناسی تقلب» استاد غیاث آبادی را برای خواننده گان افغان، معرفی کرده بودم. استاد غیاث آبادی که در شمار فعالان فرهنگی محروم ایران، قرار دارد، زیرا بسیاری از آثار روشنگر او را مجور نشر نمی دهند، از طریق دنیای مجازی، آثارش را منتشر می کند.
کتاب «گاثای زرتشت» از کوشش های دیگری ست که در حوزه ی روشنگری ایران، رونمایی می شود.
چنان چه در آغاز این مقال آوردم، سعی کرده ایم و می کنیم تا ایده های وارداتی با تعمیم موضوعات غلط، جامعه رابه تعب نیاندازند، بنابراین نمونه ای که به نام «آیین های سخیف» منتشر شد، متممی ست در کنار کتابی که حالا معرفی می کنم.
شوونیسمی که در تاجیکستان تعمیم می دهند با میراثی که در ایران قبل از انقلاب، رشد کرده است، با مجموعه ی کاربردی هزاران عنوان کتاب و نشریه، فضای منطقه را در جایی که رواج زبان دری، سهولت می آفریند، پوشانیده است. در تاجیکستان با سمبول های مسخره ی زردشت تاجیکستانی و کوروش پارسی، از دُم فارس هایی گرفته اند که با این فرهنگ، دنبال استفاده های سیاسی اند.
تبیین روشنگری هایی که ساحه ی جعلیات مورد استفاده را ناچیز می کنند، فرهنگ سازی های به مثل اند. از این طریق، بدون این که در تنازع اجتماعی و سیاسی در منگنه بمانیم، دست آویز هایی از کار می افتند که اگر با آن ها، شاهد افغان ستیزی های جاهلانه ایم، نتیجه ی تعمیم فرهنگ هایی ست که متاسفانه دولت های قبلی و کنونی افغانستان نیز با ارجحیت آن ها، افغان ستیزی را تعمیم داده و می دهند.
نگرش به خرافه ی زردشتی در کنار استفاده ی نصابی و کارشناسی حوزه های فرهنگی ما، در دوگونه ی باور و مساله ی علمی، مطرح شده است. ظاهراً روهروان فارسیسم در افغانستان، از رهگذر پشتوانه ی هویتی و انباشت فرهنگی، به ویژه در حاکمیت کمونیستی، جهالت های مجوسی را تشویق می کردند. نام های مزدکی، کاویانی، یسنایی و امثالهم، بر اثر تاثیرات فرهنگ سازی های سخیف، روی مشی سیاسی نیز اثر گذاشته اند. در حالی که حدس و گمان ها به یقین می رسند، اما راه حل مناسب در حد حلقاتی مانده است که در جناح ما، اصرار می ورزند؛ ریفورم فرهنگی، به ضرورت اجتناب ناپذیر می ماند.
در کتاب «گاثای زرتشت»، ترجمه ی نو و جنبه هایی از آن ریفورم فرهنگی را می خوانیم که نیاز به نسخه های قبلی را در حد مشخصات فرهنگی، فکری، قلمی و ساختاری گذشته گان، بررسی می کند. در این نوآوری ها، استفاده از باور های مردمان پیشین با قبول طرز فکر و حیات آنان، اصرار نمی کند با نگرش مورد نیاز، مفاهیمی استخراج شوند که حتی در همان اوان نیز علاج درد مردم نبودند.
نسخه های هویتی فارسیستی که حالا با تمام قوت در ایران و تاجیکستان، اپدیت می شوند، با تحریف تاریخ، صورت حال نشریاتی را معرفی می کنند که با خوانش آن ها، شکل گیری جعل تاریخی، ناگهان وارد منطقه ی یک طرفه می شود. بنابراین، نسخه هایی مورد استفاده ی شوونیسم و فارسیسم، پیش از این که مبین واقعیت تاریخی باشند، جعلیات مدرنیزه برای یک طرف و یک قوم شمرده می شوند.
در کتاب «گاثای زرتشت»، کوشش شده است با ترجمه ی غیر جانبدارانه و عاری از میلان، گذشته ای مرور شود که حتی در ماهیت خویش مشکل دارد. در کتاب «گاثای زرتشت» که یک نمونه ی نو ترجمه از آیین زرتشتی است، تبیین تناقص آن چه از برداشت هایی قبلی داشتیم با آن چه جدیداً بروز می شود، به ویژه برای علاقه مندانی جالب خواهد بود که در افغانستان، باور هایی آیینی قبل از اسلام را نیز پذیرفته اند.
با تنقید و ریفورم فرهنگی، در این مرحله، بحث های آیینی را وارد فاز موضوعات علمی می کنیم؛ زیرا با شناخت از ماهیت «آیین های سخیف»، احساس می شود استفاده از نسخه هایی قدیمی، باید به پرسش های جامعه شناسی، مردم شناسی و خصوصیاتی پاسخ بگویند که از مرور آن ها، افت فرهنگ ها و تمدن ها، بر اثر شباهت هایی تعریف می شود که یا عامل طبیعی داشته اند یا بر اثر میلان و انحراف، گونه هایی از ناهنجاری در مثال های تاریخی می باشند.
منطق کنونی خوانش تاریخ، با تاکید روی چه گونه گی زیست ماضی است؛ نه استخراج موضع و مفهوم به جای ارزش هایی که در همپایی زمانه، تغییر می کنند و با روبه جلو، منشای آفرینش های نو اند.
با کتاب «گاثای زرتشت»، عطف توجه از ماهیت باور هایی که در تنقید تاریخ، قبلاً به نام آیین های سخیف شناخته ایم، به بررسی طرز تفکر و اهمیت پرداخته های زبانی، وارد جنبه ی غیر میلانی می شویم. در چنین پژوهش هایی، بی نیاز از عنر عصبیت که با مصادره و تحریف به همراه است، بررسی یک پدیده ی تاریخی، به این اکتفا می کند که چه به دست می آید؟ در این اکتفا، انتساب، منتفی است.
یادآوری:
کتاب «گاثای زرتشت» را از طریق لینک زیر، رایگان دانلود کنید!
http://www.afghanpedia.com/projects/libraries/pdfs/get_pdf.jsp?book_id=109hdomyt.pdf
شرح تصاویر:
جلد کتاب «گاثای زرتشت» و جلد کتاب «آیین های سخیف».
مصطفی عمرزی

از کتابخانۀ:

مصطفی عمرزی

نویسنده:

مصطفی «عمرزی»











| حفظ اطلاعات شخصی| | ما کی استیم؟ | | آرایشگر وبسایت | | شرایط استفاده | | تماس با ما |
Privacy Policy About us WebMaster Terms of Use Contact us